आवडतं मला तुझं डोळ्यातून बोलणं,

बोलताना एकटक माझ्याकडे पाहणं..
आवडतं मला तुझं ते गालात हसणं,
हसतांना खळीचं अचानक दिसणं…
आवडतं मला तुझं ते वायफळ बोलणं,
टाळीकरता स्वतःच हाथ पुढे करणं..
आवडतं मला तुझं ते खोटं रागवणं,
रागवल्याची सारखी जाणीव करून देणं…
आवडतं मला तुझं ते अलड वागणं,
प्रसंगी मात्र चेहऱ्यावर शहाणपण आणणं..
आवडतं मला सतत तुझ्यात गुंतणं,
गुंतताच स्वतःला हरवून बसणं…
आवडतेस तू आणि सारं तुझ्याशी जुळलेलं,
जे मात्र तुझ्या मनाला कधीच न कळलेलं…

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

                      आठवणी आठवणीं च गाठोडं आता पेलेनास झालय. हृदयाच्या कुठल्यातरी कप्प्यातून धूसर  अंधुक जुन्या आठवणी अगदी अलगत तरंगत वर येतात खरंच जागून गेलोय आपण हे सगळं मन मात्र मानायला तयार नाहिये कारण आठवणीच गाठोडं आता पेलेनासा झालय म्हटलं जरा जागा रीती करूया नव्या आठवणीला जागा देऊया... कसलं काय चिवट नुसत्या आठवणी जागच्या हलतच नाहीत जणू नव्या आठवानिंशी वैर आहे त्यांचा... का माझ्यावर मक्तेदारी गजवायचीय जुन्या आठवणींना.... म्हटलं एकदा सर्व झुगारून द्यावं जुन्याची जागा नव्याला द्यावी.... पण मन मात्र निश्चल आहे मनाला कुणाचीही बाजू अशी घायची नाहिये... पण झुकत मापं मात्र आहे जुन्या आठवणीकडे... आताश्या जनवायला लागलंय नवीन काही झेपणार नाही आणि जुनं पेलणार नाही... कारण आठवणीच गाठोडं आता पेलेनास झालय.
Read more
बिछ्यान्या वरच्या चादरी आता, विस्कटलेल्या नसतात अस्ताव्यस्त फेकलेले आता, कपडे कुठे नसतात. TV च्या रिमोट साठी भांडण होत नाही खाण्यासाठी आता कुणाची फर्माईश होत नाही कारण- आता मुलं मोठी झाली आहेत आणि आम्ही एकटे झाले आहोत. वर्तमानपत्रसाठी रोज सकाळीची मारामारी नसते घर मात्र खुप मोठ अन निटनेटके दिसते. प्रत्येक खोली आता कशी अनोळखी वाटते. रिकामी शांतता अन वेळ,दोन्ही आता खायला उठतात लहानपणीच्या आठवणी फक्त,फोटोमध्ये दिसतात. कारण- मुलं मोठी झाली आहेत अन आम्ही एकटे झालो आहोत. येउन कोणी आता कधी , गळ्यात नाही पडत नाही कोणी कश्यासाठी ,हट्ट आता करत. घास भरवितना आता चिमणी नाही उडत घास भरविल्याच्ं सुद्धा,समाधान नाही मिळत रोजच्या चर्चा अन वादविवादाला, मिळाला पूर्णविराम भांडण मिटविल्याचे देखील, आता नाही समाधान. येता जाता कोणी आता "पप्पी" घेत नाही. पैशाची आता कधी,चणचण भासत नाही. कारण- मुलं मोठी झाली आहेत अन आम्ही एकटे झालो आहोत. आयुष्याचा सुवर्णकाळ संपला,पापण्या लवता लवता सुंदरशी अनुभूती संपली,कळत न कळता. बोबड्या बोबड्या बोलामध्ये,उत्साहाच उधाण होतं होतं क्षणात रडणं तर दुसर्या क्षणी हसणं होत...
Read more
ब्रेक के बाद.....भेट नवी उत्साह नवा.   खूप दिवस झाले नवीन काही लिहिले नव्हते...वाटलं घ्यावा छोटासा ब्रेक...काय करू हल्ली जमाना "ब्रेक के बाद" चाच आहे ना😂😂..दुसरे असे की तुम्हीही कंटाळला असाल ना मी लिहिलेले वाचून?😂😂..मग म्हटलं घ्यावा एक छोटासा ब्रेक. "ब्रेक...अल्पविराम" म्हणा हवे तर...पण कधी कधी खूप गरजेचा होवून जातो...एकसुरी बनू पाहणाऱ्या आयुष्याला देखील याची नितांत गरज असते....आणि मग तो हवा हवासा ब्रेक मिळाला की तिथून पुढचे आयुष्य 'लय'बध्द होते... नि यदा कदाचित येवू घातलेला 'प्रलय' देखील थोपविला जावू शकतो..टाळला जावू शकतो... अगदी कालचीच गोष्ट आहे.मी माझ्या जवळच्या नातेवाईक यांच्या कडे गेलो होतो..तसे गेलो होतो "सांत्वना" साठी...कारण गेल्या काही दिवसांपूर्वी त्यांच्या घरातील कर्त्या पुरुषाने ध्यानी मनी नसताना आत्महत्या करून या अमूल्य आयुष्याचा चटका लावणारा शेवट केला होता..एक अशी सुशिक्षित व्यक्ती जी असा टोकाचा निर्णय घेवूच शकणार नाही.... असे त्यांच्या संपर्कात आलेल्या प्रत्येक व्यक्तीला ही बातमी ऐकल्यावर वाटत होते... काल त्यांच...
Read more